کهیر پوستی
وي گفت: كهير پوستي علاوه بر پوست، مخاط دهان و حنجره را هم درگير ميکند كه احتمال خفگي براي بيمار وجود دارد و در صورت مشاهده تنگي نفس و تورم در نواحي حلق و حنجره بيمار سريعا بايد به اورژانس مراجعه نمايد.
وي افزود: ضايعات كهيري هميشه کمتر از 24 ساعت باقي مانده و هيچ علامتي روي پوست بر جاي نمي گذارند به جزء در موارد بسيار خاص که به آن سکوليتهاي كهيري گويند.
دكتر كفايي با بيان اينكه ضايعات معمولا با خارش همراه هستند، ادامه داد: كهير ميتواند به صورت حاد يا مزمن بروز کند. به طوري كه اگر مجموع پروسهاي که ضايعات ايجاد شده و از بين ميروند کمتر از 6 هفته طول بکشد، اين نوع را كهير مزمن حاد گويند.
اين متخصص پوست، شايعترين علت ايجاد كهير حاد را مصرف برخي داروها و مواد غذايي عنوان كرد و گفت: معمولا تاريخچه باليني بيمار كمک ميکند تا علت بروز ضايعات كهيري مشخص شود ولي در مورد كهيرهاي مزمن، پيدا کردن علت ايجاد ضايعات ساده نيست. به طوريکه در حدود 50 تا 70 درصد موارد حتي با تمام بررسي چه کلينيکي و چه پاراکلينيکي (آزمايشگاهي) علت كهير مزمن شناخته نميشود که به آن كهير ناشناخته يا آيودي پاديك گويند.
عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي يزد تصريح كرد: در كهيرهاي مزمن بايد بررسيهاي داخلي در مورد بيمار انجام شود. به عنوان مثال از نظر آنمي بيماريهاي تيروئيد، کبدي و کليوي و عفونتهاي مخفي مانند عفونتهاي پنهان رودهاي يا ادراري و حتي يک عفونت دنداني که ناشناخته مانده و گاه سينوسهاي مزمن امکان دارد سبب بروز كهير مزمن شود.
وي گفت: براي پيشگيري از كهيرها با آگاه کردن به اينکه بيمار به چه غذا و داروي حساسيت دارد اين مسئله امکان پذير است ولي در مورد كهيرهاي مزمن چون در اکثر موارد علت مشخص نيست پيشگيري نقشي ندارد.
کفايي با اشاره به اين كه مصرف برخي داروها منجر به ايجاد كهير مزمن ميشوند، خاطرنشان كرد: آسپرين شايعترين اين داروهاست. به اين معنا، بيماراني که به طور مداوم براي پيشگيري از بيماري قلبي عروقي، حتي در دوز کم آسپرين مصرف ميکنند باعث ايجاد كهير مزمن در آنها ميشود.
اين متخصص پوست و مو در پايان با بيان اين كه كهيرهاي پوستي حتما بايد تحت نظر پزشک درمان شوند، يادآور شد: اولين روش درمان، استفاده از آنتي هيستامينها هستند اما تشخيص اين که چه نوع آنتي هستاميني استفاده شود به سن و جنس بيمار و نوع ضايعات بستگي دارد که با تشخيص پزشک و بعد از معاينات کلينيکي و در صورت لزوم آزمايشگاهي انجام ميشود.