مشکلات جامعه آزمایشگاه تشخیص طبی

میخوام از همه دوستای آزمایشگاهی دعوت کنم که در قسمت نظرات وبلاگ و یا در جعبه پیامهای وبلاگ نظراتشون را در مورد مشکلات جامعه آزمایشگاهی و راه حل هایی برای رفع این مشکلات مطرح کنند. شاید کاری به ظاهر نشه کرد ولی گاهی حرکت های به ظاهر ناچیز و کوچک میتونه سراغاز یه تحول بزرگ باشه. در زیر نظر یکی از دوستان مطرح شده. منتظر نظرات شما نیز هستیم.

*باید بگم شاید منشا مشکلات ما نفوذ بیشتر پزشکان پاتولوژیست بر جامعه آزمایشگاهی باشد که مانع از ارایه نظرات دکترین علوم آزمایشگاهی که آنها نیز جزو این جامعه محسوب می شوند می باشد.
وقتی که پای صحبت دانشجویان هم رشته می نشینیم اولین چیزی که ابراز میکنند عدم انگیزه برای ادامه تحصیل به علت آینده نامشخص است البته تمام دانشجویان این طور نیستند.
گاهی اوقات که با کارمندان مشغول کار در این حیطه صحبت می کنم از عدم مکفی بودن حقوق و مزایای این رشته می گویند
به امید روزی که در این کشور به تمام مشاغل و رشته های درسی به یک چشم نظر افکنند و تمام رشته ها مهم و حیاتی تلقی شوند و این میسر نیست مگر با تغییر دیدگاه مردم نسبت به فرهنگ کنونی که در آن تمام پدر و مادر ها دوست دارند که فرزندانشان در آینده دکتر یا مهندس شوند که بیشتر بر جنبه عنوان اجتماعی افراد استوار است و قاعدتا این را به نسل بعدی منتقل خواهند که مصداق این موضوع را وقتی می بینیم که معلم دبستان برای زنگ انشا موضوع آشنایی که "دوست دارید در آینده چه کاره شوید را" می دهد .

* و اما به نظر من باید ترتیبی داده بشه که امکان ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا در خود رشته علوم آزمایشگاهی فراهم باشه و  حق تاسیس آزمایشگاه طبی تنها  در اختیار فارغ التحصیلان دکترای علوم آزمایشگاهی و اجازه تاسیس آزمایشگاه پاتولوژی هم در اختیار پزشکان محترم پاتولوژیست قرار داده بشه و در نتیجه  لازمه تاسیس آزمایشگاه کلینیکال و پاتولوژی منوط بر همکاری هردو پزشک پاتولوژیست و آزمایشگاه با یکدیگر باشه. این درست نیست که فارغ التحصیل آزمایشگاه تنها امکان ادامه تحصیل تک رشته ای داشته باشه که برای تاسیس ازمایشگاه با مشکل روبرو بشه ولی زمینه برای نفوذ و تسلط پزشکان پاتولوژیست هرروز بیشتر از روز قبل بشه.

روز علوم آزمایشگاهی

نمیدونم از چی بگم و یا با چی شروع کنم.  در دنیای امروز پزشکی شاید بشه گفت که آزمایشگاه مهمترین نقش را در زمینه ی تشخیص بیماری ها و حتی درمان و پیگیری درمان دارد ولی متاسفانه کمترین اهمیت به این بخش داده میشه. ۳۰فروردین به نام روز علوم آزمایشگاهی است ولی در تقویم رسمی کشور این روز به این نام هنوز ثبت نشده است و طبیعتا توجهی که باید به این رشته بشه هنوز نشده .حتی در بین دانشگاه های علوم پزشکی تنها برخی از دانشگاه ها به این روز توجه میکننددر صورتی که میتونه این روز هم فرصتی باشه برای تقدیر از برترین های این رشته و همچنین ارتقای سطح علمی آزمایشگاه ها ولی...

گاهی فکر میکنم اگه فقط ۱ روز همه آزمایشگاه ها در هر نقطه ی کشور تعطیل شوند با تمام احترامی که برای پزشکان و نقش آنها در سلامت جامعه  قائلم ولی حتی حاذق ترین پزشکان در تشخیص صحیح و دقیق یک بیماری صرفا بر اساس علائم بالینی دچار مشکل میشوند. 

به هر حال امیدوارم در آینده ای نزدیک این رشته جایگاه واقعی خود را در بین جامعه پزشکی پیدا کرده و بتونیم روز بزرگداشت حکیم جرجانی(روز علوم آزمایشگاهی) را در روز ۳۰وردین در تقویم رسمی ایران ثبت کنیم.

این روز بر همع دانشجویان و شاغلین آزمایشگاه گرامی باد.  

تست بررسی سدیمانتاسیون گلبولهی قرمز (ESR)

تست بررسی سدیمانتاسیون گلبولهای قرمز خون(  ESR )یکی از تستهای رایج در آزمایشگاه های تشخیص طبی میباشد که بنا به درخواست پزشک برای بسیاری از بیماران  انجام میشود. این تست یک تست ارزان قیمت و البته غیر اختصاصی میباشد که نتایج آن همراه با نتایج سایر تستها ارزشمند و کمک کننده میباشد.  ESR تحت شرایطی مانند بیماری های اتو ایمیون به ویژه روماتیسم مفصلی، در عفونتها، التهابات حاد و مزمن و سرطانها افزایش میابد بنابراین با تنها افزایش میزان رسوب گلبولهای قرمز به تشخیص دقیقی نمیتوان دست یافت.سرعت رسوب گبولهای قرمز خون بر حسب میلیمتر بر ساعت میباشد. در این تست خون گرفته شده همراه با ضد انعقاد سیترات سدیم  در لوله های بلند و باریکی کشیده شده و به صورت عمودی روی پایه های سدیمان قرار داده میشود. پیپت های ESR پیپت های بلندی هستند که از قسمت سر به انتها از 0 درجه بندی شده اند. خون داخل پیپت ها تا عدد 0 کشیده شده و بعد از طی 1 ساعت میزان رسوب گلبولها از عدد 0 تا جایی که پلاسما شفاف وجود دارد خوانده میشود.

موارد درخواست تست:

این تست در موارد مشاهده علائمی مبنی بر التهابات و یا بدخیمی ها و همچنین علائم مربوط به رماتیسم مفصلی مانند درد و ورم مفاصل در خواست میشود. لازم به ذکر است که با توجه به غیر اختصاصی بودن این تست  حتما همراه با سایر تستهای ارزشمند و کمک کننده به تشخیص نهایی مانند الکتروفورز پروتئینهای سرم، اندازه گیری فیبرینوژن و ... بنا به علائم بیمار درخواست میشود. همچنین بعد از تشخیص بیماری این تست به منظور ارزیابی میزان پاسخ به درمان در فرد بیمار به صورت دوره ای درخواست میشود. کاهش ESR  از مقدار قبلی نشانه از بهبودی و افزایش مجدد  آن نشانه ای از عود بیماری میباشد.مقدار نرمال ESR در مردان تا 10 و در زنان تا 20 میلیمتر بر ساعت میباشد.

                      

 CRP :CRP یکی از پروتئینهای فاز حاد بوده که مانند ESR یک تست ارزشمند در موارد التهابات محسوب میشود و حتی میتوان گفت که این تست از ESR ارزشمندتر میباشد زیرا به محض بروز هر گونه التهابی در بدن افزایش یافته و به مجرد کاهش التهاب و بهبودی میزان آن کاهش میابد بنابر این علی رغم غیر اختصاصی بودن از حساسیت خوبی برخوردار میباشد. بنابراین همراه با تست ESR تست CRP نیز انجام میشود. سایر تستهای همراه با ESRبنا به علائم بیمار شامل تست RF به منظور بررسی رماتیسم مفصلی, تست ANAو سایر تستهای اتوایمیون به منظور بررسی اختلالات اتوایمیون، اندازه گیری سطح فیبرینوژن ، الکتروفورز پروتئین سرم، CBC و سایر تستها میباشد.

موارد افزایش ESR: افزایش ESR نشانه ای از افزایش گلبولینها و یا فیبرینوژن پلاسما بوده و نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

1- افزایش خفیف در التهابات خفیف و جزئی، حاملگی و آنمی. در آنمی ها به دلیل اینکه میزان گلبولهای قرمز کم میشود دافعه بین این سلولها کمتر از حالت عادی شده و بنابراین میزان رسوب افزایش میابد حال اینکه در پلی سیتمی به دلیل افزایش در تعداد اریتروسیتها دافعه بین سلولی بیشتر شده و این امر باعث کاهش رسوب و کاهش ESR میگردد.

2- افزایش شدید این تست میتواند بیانگر افزایش در پروتئین های خون از جمله گلبولینها باشد. افزایش گلبولینها در مواردی مانند عفونتها، مولتیپل میلوما، ماکروگلبولنمی والدنشتروم ( در این مورد حتی در غیاب التهاب افزایش ESR باز هم دیده میشود.)  و رماتیسم مفصلی دیده میشود.

3-در زنان معمولا میل به افزایش در ESR بیشتر بوده و در دوران قاعدگی و بارداری میزان آن افزایش میابد.

4- داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

*کاهش ESR معمولا حالت مهمی نبوده و گاهی در موارد پلی سیتمی، لکوسیتوز و ناهنجاری گلبولهای قرمز مانند سیکل سل دیده میشود. همچنین داروهایی مانند آسپیرین، کورتیزون و کینیون باعث کاهش ESR میگردند.

 

دهیدرو اپی اندرسترون DHEAS

دهیدرو اپی اندروسترون سولفاته DHEAS یکی از انواع هورمونهای بدن بوده که به صورت عمده توسط بخش قشری غده فوق کلیه و به میزان کمتر توسط بیضه مردان و تخمدان های زنان تولید میشود. ترشح این هورمون تحت تاثیر هورمون مترشحه از هیپوفیز که نقش موثری بر روی بخش قشری فوق کلیه دارد به نام ACTH میباشد. بنابراین میزان این هورمون در اختلالات غده فوق کلیه مانند تومورها و سرطانهای این ناحیه و هایپر پلازی این غده افزایش میابد. DHEAS در بدن متابولیزه شده و تبدیل به اندرستون دیون، تستسترون و استرو ژن شده و در بروز صفات ثانویه جنسی نقش مهمی را به خصوص به صورت مستقیم در مردان بازی میکند. افزایش این هورمون در پسر بچه ها باعث بلوغ زود رس و در دختر بچه ها باعث بروز علائمی مبنی بر مرد نمایی میگردد. همچنین افزایش این هورمون در زنان باعث ایجاد آکنه، پر مویی، آمنوره و مرد نمایی میگردد.

موارد کاربرد اندازه گیری DHEAS :

این هورمون به همراه سایر هورمونهای جنسی و ACTH به منظور بررسی عملکرد فوق کلیه کاربرد دارد. همچنین این هورمون به طور عمده به همراه FSH ،LH، پرولاکتین، استروژن و تستسترون به منظور بررسی اختلالات جنسی و ردیابی افراد دارای سندرم تخمدانهای پلی کیستیک ( PCOS ) اندازه گیری میشود. این تست معولا در گروهای زیر درخواست میشود.

در پسر بچه های دارای علائم بلوغ زودرس مانند صدای بم، رشد موهای بدن زود تر از سن معمول و توده عضلانی بزرگ تر از سن معمول.

در دختر بچه های دارای علائمی مانند آکنه، پر مویی، صدای بم و توده عضلانی بزرگ.

در زنان بالغ دارای علائم ناباروری، پرمویی،توده عضلانی بزرگ و مرد نمایی، طاسی، آمنوره

بررسی مقادیر: کاهش این هورمون به زیر حد نرمال در اختلالات غده فوق کلیه و کم کاری غده هیپوفیز دیده میشود.

مقادیر نرمال DHEAS به همراه مقادیر نرمال سایر هورمونهای جنسی میتواند نشانگر عمل نرمال غده فوق کلیه باشد البته در موارد نادری تومورهای غیر مترشح کننده این هورمون نیز در غده فوق کلیه دیده شده است. همچنین در برخی از افراد دارای PCOS میزان این هورمون طبیعی میباشد. در این افراد معمولا سایر هورمونهای تولید شده توسط تخمدانها و تستسترون مهم میباشد.

 مقادیر افزایش یافته این هورمون نیز به دنبال تومورها و هایپرپلازی بخش قشری غده فوق کلیه  دیده میشود. البته لازم به ذکر است که تنها با نتیجه این تست نمیتوان به تشخیص دقیق دست یافت.

اندازه گیری این هورمون معمولا با روشهای الایزا انجام میگیرد.

تست TORCH ( تورچ)

تست TORCH یک تست کاربردی در زنان باردار و نوزادان تازه متولد شده به منظور بررسی 4 بیماری عفونی است که این بیماریها در صورت وجود در مادر باردار به نوزاد منتقل شده و باعث ایجاد یک سری از ناهنجاریهای مادرزادی در هنگام تولد میگردد. TORCH نامی مخفف برای 4 عامل عفونت میباشد که به اختصار در زیر در مورد هریک توضیحاتی داده میشود.

T: مخفف نام Toxoplasma gondii میباشد. توکسوپلاسما یکی از انواع تک یاخته ها در گروه انگلها میباشد که معمولا از طریق تماس با گربه آلوده و ورود کیستهای این تک یاخته به بدن ایجاد عفونت میکند. انتقال این عامل عفونی به زن باردار در هنگام بارداری میتواند باعث انتقال آن از طریق جفت به جنین شده و باعث ایجاد مشکلاتی از جمله سقط جنین و یا عفونتها و ناهنجاریهای مادرزادی سیستم عصبی مرکزی به دلیل تشکیل کیستهای نسجی تک یاخته در این محل در نوزاد تازه متولد شده گردد که وقوع هریک بسته به سن بارداری دارد.

R: مخفف اسم ویروس Rubella میباشد. این ویروس که عامل بیماری سرخجه میباشد از طریق تنفسی از انسانهای آلوده منتقل میگردد. اگرچه این بیماری یک بیماری بسیار خوش خیم در افراد عادی است ولی در زنان باردار به دلیل قدرت انتقال ویروس از طریق جفت به نوزاد به مسئله ای مهم تبدیل میشود. انتقال این عامل عفونی به نوزاد مشکلاتی از جمله ناراحتی قلبی، اختلالات خونی،پنومونی، کری و نابینایی را میتواند ایجاد کند و در سن رشد نیز اختلالات سیستم عصبی مرکزی، اختلال رشد, اختلالات سیستم ایمنی و ناراحتی های تیروئید از جمله عوارض آن میباشد.

C: مخففی برای ویروس Cytomegalovirus میباشد. این ویروس نیز درصد زیادی از انسانها را در طول زندگی آلوده میسازد و پس به ظاهر بهبودی در گروهی از گلبولهای سفید نهفته میشوند. این ویروس اگرچه عامل خطرناکی برای سلامت فرد محسوب نمیشود ولی در زنان باردار عامل مهمی در به خطر انداختن سلامت نوزاد محسوب میشود. انتقال این ویروس به نوزاد در حین تولد و همچنین هنگام شیردهی از مادر آلده اتفاق افتاده و باعث ایجاد مشکلاتی چون هپاتیت، پنومونی، ناهنجاری های خونی، عقب ماندگی ذهنی و از دست دادن شنوایی میگردد.

H: مخفف نام Herpessimplexvirus میباشد. هرپس عامل 2 بیماری تبخال تناسلی و لبی در افراد میباشد که عمدتا از طریق تماس دهانی یا جنسی از فرد آلوده به فرد سالم منتقل میگردد. این بیماری نیز در فرد بیماری خطرناکی نبوده و پس از بهبودی در سلولهای عصبی مغز نهفته شده و طی شرایط مساعد نیز دوباره ظاهر میشود. در زنان آلوده به فرم تناسلی به هنگان تولد بچه و عبور نوزاد از کانال زایمان این ویروس به نوزاد منتقل شده و به سرعت در تمام بدن نوزاد و ارگانهای حیاتی او پخش میگردد. در صورت درمان سریع با آنتی ویروس های مناسب در صورتیکه حتی نوزاد زنده بماند مشکلات عمده ای را در سیستم عصبی مرکزی او ایجاد مینماید.

موارد درخواست تست : همانطور که گفته شد این تست هم در مادر و هم در نوزاد متولد شده کاربرد دارد. معمولا این تست در صورت بروز علائمی مانند راش های قرمز رنگ پوستی که پزشک را به سمت سرخجه هدایت مینماید و یا علائمی شبه آنفولانزا که در عفونت با سیتومگال و توکسو نیز دیده میشود و یا علائمی مبنی بر حضور ویروس تبخال در مادر درخواست میگردد. همچنین در نوزاد نیز در صورت بروز علائمی چون اختلات بینایی و شنوایی، عقب ماندگی ذهنی، اختلال رشد، یرقان، بزرگی کبد و طحال، کاهش پلاکت و اختلالات خونی و تشنج درخواست میشود.

تفسیر نتایج :

معمولا در این تست در زنان باردار سطح 2 آنتی بادی IgM و IgG اندازه گیری میشود و به صورت نتایج + یا - گزارش میگردد. حضور تیتر بالایی از IgM در بدن زن باردار علامتی از حضور یک عفونت جدید با عوامل فوق میباشد که برحسب اینکه این آنتی بادی ضد کدام یک از عوامل باشد نوع عفونت مشخص میگردد در صورتیکه حضور IgG بیانگر حضور عفونت در گذشته میباشد.معمولا IgG در فاز انتهایی عفونها ساخته شده و نقش ایمنی زایی داشته و تا مدتها بعد از بهبودی در بدن حضور دارد. در این مواقع بهتر است که تست بعد از 2 هفته تکرار شود در صورت افزایش تیتر IgG نسبت به نتایج قبلی میتوان اینگونه تفسیر نمود که فرداخیرا مجددا در برابر این عفونتها بوده است.

در نوزادان تنها آنتی بادی ارزشمند بر ضد هر کدام از عوامل عفونت زای فوق IgM میباشد زیرا این آنتی بادی از جفت از طریق مادر قابل انتقال به نوزاد نبوده و از طرفی تنها آنتی بادی است که نوزاد از ابتدای تولد توانایی ساختن آن را دارد. بنابراین  حضور این آنتی بادی در نوزاد بیان کننده یک عفونت حاد و فعال در بدن اوست در صورتیکه حضور IgG به تنهایی و بدون حضور IgM بیان کننده انتقال آنتی بادی از مادر به نوزاد و عدم حضور عفونتی فعال در نوزاد میباشد. بنابراین در مادر تست TORCH از نظر IgM و IgG درخواست شده در صورتیکه در نوزاد تست TORCH تنها از نظر IgM درخواست میشود.

نوروز مبارک

نوروز این ائین کهن ایران باستان بر تمام ایرانیان مبارک و فرخنده باد.

                               با آرزوی سالی سرشار از امید، سلامتی  وبهروزی برای همه دوستان.

پروتئین الکتروفورز

پروتئین الکتروفورز یکی از تستهای پر کاربرد در آزمایشگاه های تشخیص طبی میباشد. این تست که اغلب بر روی سرم خون و گاه بر روی ادرار راندوم یا ادرار ۲۴ ساعته انجام میشود به منظور بررسی حضور یک پروتئین غیر نرمال در بدن و یا فقدان یک پروتئین طبیعی بدن و یا حتی افزایش و کاهش پروتئینها که تحت شرایط و بیماریهای مختلف اتفاق میافتد کاربرد دارد.

الکتروفورز پروتئینهای ادرار:

همانطور که میدانیم مقدار بسیار کمی پروتئین در ادرار روزانه دفع میشود که این میزان بسیار ناچیز بوده و با روشهای معمول بررسی پروتئین ادرار قابل ارزیابی نمیباشد. ولی این میزان تحت شریط اسیب های کلیوی افزایش میابد و قابل ردیابی و البته اهمیت میباشد. شرایطی مانند بیماری کلیوی اولیه، بیماری های اتوایمیون که نهایتا منجر به درگیری کلیه شوند و التهابات مزمن همه از جمله شرایطی هستند که باعث افزایش دفع پروتئین از ادرار میشود. همچنین بیماری دیگری که از اهمیت بسیار زیادی برخوردار میباشد بیماری مولتیپل میلوما میباشد. این بیماری یک نوع بدخیمی در سلولهای تولید کننده انتی بادی است که این سلولها شروع به تولید گاماگلبولینهای منوکلونال کرده که در ۷۵ ٪ از موارد این پروتئینها شامل زنجیره سبک آنتی بادی نیز میباشد و در نتیجه این زنجیره ها از کلیه عبور کرده و وارد ادرار میشود.

موارد در خواست پروتئین الکتروفورز ادرار:

معمولا در صورت وجود علائمی مبنی بر مولتیپل میلوما مانند درد استخوانها و مفاصل، شکستگی های بدون دلیل استخوانها، آنمی، فتق و علائمی از این قبیل این تست در خواست میشود. همچنین در موارردی به عنوان یک تست تکمیلی در دنبال کردن نتایج غیر نرمال سایر تستهای آزمایشگاهی مانند کاهش آلبومین سرم، افزایش یا کاهش پروتئین توتال سرم و افزایش پروتئین ادرار، افزایش کلسیم خون و کاهش گلبولهای سفید و قرمز خون درخواست میشود. معمولا در صورت تائید حضور ناهنجاری و افزایش در باند گاماگلبولینهای الکتروفورز پروتئینهای ادرار روشی دیگر از الکتروفورز به نام Immunofixation Electrophoresis انجام میشود. این تست تائیدی اغلب در موارد مولتیپل میلوما کاربرد دارد.

الکتروفورز پروتئینهای سرم در موارد بیماری های اتوایمیون، بیماری های کبدی و کلیوی، التهابات حاد و مزمن در خواست میشود.

روش انجام تست:

برای انجام این تست ابتدا نمونه مورد نظر که ادرار یا سرم بنا به در خواست پزشک میباشد را به دمای اتاق رساندهخ و سپس مراحل انجام کار را به دقت دنبال میکنیم. مراحل به ترتیب زیر میباشند:

1- کاغذ استات سلولز که به صورت ژل هایی هستند که برای 8 نمونه اغلب کاربرد دارند در بافر مخصوص به مدت 10 دقیقه خیسانده.

2- بعد از 10 دقیقه این کاغذ را از محلول در اورده و بین 2 کاغذ خشک کن آرام قرار میدهیم تا نم گیری مختصری انجام شود ولی کاغذ نباید خشک شود.

3- در این مرحله نمونه را توسط اپلیکاتور خاصی که به منظور نمونه گذاری استفاده میشود برروی کاغذ منتقل میکنیم. لازم است که نمونه ها 5/1 سانتیمتر از لبه کاغذ و حداقل 1 سانتیمتر از کناره ها فاصله داشته باشند.

4- سپس ژل را برگردانده و از پشت داخل تانک الکتروفورز که حاوی بافر مخصوص است قرار میدهیم به طوریکه نمونه در سمت کاتد باشد.

5- به وسیله 2 لام تمیز و کاغذ صافی پلی را برای ارتباط بهتر بافر با ژل تهیه میکنیم.

6- تانک را به منبع تغذیه متصل نموده و با تنظیم دستگاه روی ولتاژ مناسب ( 160 ولت) که شدت جریانی حدود 6-4 آمپر را فراهم کند جریان الکتریکی برقرار میشود. بعد از چند بار مصرف بافر جریان افزایش میابد که در این زمان بافر تانک باید تعویض گردد و از بافر تازه استفاده نمود.

7- بعد از طی زمان حدود 20 دقیقه دستگاه را خاموش کرده و مراحل رنگ آمیزی، رنگ بری، آب گیری وشفاف سازی را انجام میدهیم.

8- در نهایت باندها به وسیله اسکنر و برنامه مخصوص قرائت میشوند.

در الکتروفورز پروتئین 5 باند تشکیل مشود که شامل آلبومین ، الفا-1 گلوبولین، الفا-2 گلبولین، بتا گلبولبن و گاما گلبولین میباشد. البومین عمده پروتئنیها را تشکیل داده و نزدیک ترین باند به سمت اند را تشکیل میدهد.

شرایط کاهش و افزایش پروتئنیهای مختلف:

 

۱- آلبومین:

۱-۱ افزایش آلبومین در شرایط دهیدراتاسون بدن اتفاق میافتد.

۲-۱ کاهش آلبومین : تحت شرایطی مثل سوء تغذیه و سوء جذب، بارداری، بیماریهای کلیوی و کبدی، التهابات و سندرم از دست دادن پروتئین.

۲- آلفا-۱ گلبولین :

۱-۲ افزایش: بیماری التهابی حاد و مزمن.

۲- ۲ کاهش: بیماری کبدی حاد، امفیزم که در اثر کمبود آلفا-۱ آنتی تریپسین میباشد.

۳- آلفا-۲ گلبولین :

۱-۳ افزایش: سندرم نفروتیک، التهابات حاد و مزمن

۲-۳ کاهش: بیماری کبدی شدید، همولیز ( کاهش هاپتوگلوبین)

۴- بتا گلبولین

۱-۴ افزایش: انمی فقر آهن، هایپرکلسترولمی

۲-۴ کاهش: سیروز و سوء تغذیه

۵- گاماگلبولین

۱-۵ افزایش: شامل افزایش پلی کلونال در موارد : آرتریت روماتوئید ، لوپوس، بیماری های کبدی مزمن، التهابات حاد و مزمن،سیروز و افزایش منوکلونال شمال مولتیپل میلوما و ماکروگلبولینمی والدنشتروم.

۲-۵ کاهش : نقص ایمنی اکتسابی و اختلالات ارثی نقص ایمنی.