تست HbA1c یک تست پر کاربرد جهت بررسی وضعیت قند بیماران دیابتی در چند ماه گذشته و با هدف نزدیک نگهداشتن وضعیت قند این بیماران به وضعیت نرمال میباشد. این کار باعث جلوگیری از عوارض بیماری دیابت مانند ناراحتی های کلیوی ، بینایی، زخم ناشی از دیابت و سایر عوارض میشود. این تست در ابتدای تشخیص دیابت به منظور وضعیت و میزان قند کنترل نشده بیمار در طی ماه های اخیر و  بعد از تشخیص به صورت چندین بار در سال به منظور کنترل وضعیت قند بیمار در خواست میشود.

بسته به وضعیت بیمار و نوع دیابت او و همچنین نظر پزشک این تست چندین بار در سال تکرار میشود. پیشنهاد سازمان آمریکایی دیابت ADA به این صورت است که اگر فرد مبتلا به دیابت تیپ 1 میباشد و یا مبتلا به دیابت تیپ 2 است که از انسولین استفاده میکند 4 بار در سال و در صورت ابتلا به دیابت تیپ 2 بدون درمان با انسولین به صورت 2 بار در سال تکرار شود. افزایشی معادل ۱٪ در میزانHbA1c معادل افزایش حدود 30mg% در میزان قند خون است. به عنوان مثال میزان 6٪ از HbA1c معادل قندی حدود 135mg% و HbA1c 9٪ معادل قند خون 245 میباشد.بهترین حالت HbA1c در افراد دیابتی که بیانگر کنترل خوب قند خون میباشد حدود 6٪ میباشد.

متد اندازه گیری این Hb به روش کروماتوگرافی ستونی میباشد. در این روش بعد از لیز کردن گلبولهای قرمز به وسیله محلول مخصوص موجود در کیت و طی چندین مرحله زه کشی میزان HbA1c را محاسبه میکنند.

باید توجه داشت که در موارد هموگلوبین های غیرطبیعی مانند سیکل سل میزان هموگلوبین1 A کمتر از حد طبیعی بوده و این موضوع در نتایج تستها تاثیر گذار میباشد همچنین در آنمی های همولیتیک که لیز گلوبولی وجود دارد و در موارد خونریزیهای شدید نتایج کاذب ایجاد میگردد.