تست تشخیصی هپاتیت اتوایمیون
البته SMA یک مارکر مهم در AIH تیپ 1 میباشد. در بیماران با ANA/SMA مثبت بررسی LKM بسیار مهم و ارزشمند است.
LKM : این آنتی ژن بر 3 تیپ میباشد که عبارتند از:
LKM-1 این مارکر مرتبط با سیتوکروم اکسیدازP4502D6 میباشد،یک پروتئین 50 کیلودالتونی که در سیتوپلاسم همه سلولهای کبدی و توبولهای کلیوی پروکسیمال وجود دارداین مارکر بیشتر در بچه ها و به ویژه در دختران 14-2 سال ارزشمند است ولی تنها در 4٪ بالغین با این بیماری مشاهده میشود.
LKM-2 مرتبط با سیتوکروم اکسیداز P4502C9 بوده که این آنزیم در متابولیسم داروها اهمیت دارد.
LKM-3 که در هپاتیت مزمن نوع D مشاهده میشود. همچنین LKM در برخی از بیماران با هپاتیت نوع C نیز مثبت میباشد. بنابراین این آنتی بادی نیز اختصاصی هپاتیت اتوایمیون نمیباشد.
SLA : این آنتی ژن که آنتی ژن محلول کبدی میباشد اختصاصی ترین تست برای بررسی هپاتیت اتوایمیون میباشد و اختصاصیتی حدود 100٪ برای AIH دارد ولی تنها در 15-10٪ بیماران مثبت میشود.
اندازه گیری این اتوآنتی بادیها در اغلب موارد به وسیله روش الایزا انجام میگیرد. در این روش آنتی ژنی که به دنبال آنتی بادی آن در سرم هستیم در کف ول ها coat شده که به این ول ها سرم بیمار را که طبق دستور داده شده در کیت ها رقیق شده است(اغلب 1 به 110) اضافه کرده و سپس با اضافه کردن Ati-Human Ab کنژوگه با پراکسیداز و سوبسترای آن که TMB (تترا متیل بنزیدین) میباشد کمپلکس های ایمنی تشکیل شده بررسی میشود. شدت رنگ تولید شده متناسب با میزان اتوآنتی بادی ها میباشد. مدت زمان انکوباسیون طبق دستورات درج شده در کیت ها میباشد.