انتی کواگولان لوپوسی پروتئینی تولید شده در جریان بیماری های اتوایمیون مانند لوپوس و همچنین بیماریهایی مانند سرطان و ایدز میباشد که باعث افزایش احتمال ایجاد لخته در سرخرگها و سیاهرگها شده و در نتیجه باعث افزایش احتمال بروز حملات قلبی، امبولی ریوی ، ترومبوز وریدی و سقط جنین به ویژه در سه ماهه دوم و سوم بارداری میشوند. همانطور که گفته شد آنتی کواگولان لوپوسی در بیماری های مختلفی مانند لوپوس ، عفونتهای مزمن و سرطانها دیده میشود همچنین تولید این آنتی کواگولان در مصرف برخی از داروها مانند فنوتیازین، پروکاینامید و کلروپرومازین دیده شده است. نام آنتی کواگولان لوپوسی یک نام انحرافی است و بر خلاف اسم آن نمیتوان گفت که وچود این پروتئین یک دلیل قطعی بر وجود لوپوس میباشد. در واقع چون اولین بار این ماده در بیماران لوپوسی کشف شد بنابراین به آن پسوند لوپوسی را داده و به دلیل اینکه باعث افزایش تست PTT میشود به آن آنتی کواگولان میگویند هر چند که در واقع این ماده باعث ایجاد تروموبوز در بدن میشود.  آنتی کواگولان لوپوسی به دلیل اتصال به فسفولیپیدها و سایر ترکیبات استفاده شده در تست PTT باعث تداخل در تست و در نتیجه افزایش PTT میشود. فسفولیپید در بدن در سطح پلاکت و غشای سلولی وجود دارد و باعث راه اندازی مسیرهای انعقادی میشود. در سندرم آنتی فسفولیپید که به Hughes' syndrome نیز معروف میباشد 3 تست توام با یکدیگر درخواست میشود که یکی از این تستها بررسی آنتیکواگولان لوپوسی میباشد و 2 تست دیگر شامل آنتی کاردیولیپین و آنتی B2 میکروگلبولین1 میباشد.

به طور کلی میتوان این  گونه مطرح کرد که تست انتی کواگولان لوپوسی در بررسی علت ترومبوز با رد سایر علل، سقط جنین مکرر، افزایش تست PTT و مثبت شدن تست VDRL و RPR که برای بررسی بیماری سفلیس کاربرد دارند در خواست میشود. در مورد اخر این گونه مطرح میشود که وجود آنتی کاردیولوپین و انتی کواگولان لوپوسی هردو باعث ایجاد نتیجه مثبت کاذب در تستVDRL میشود.

 در صورت بالا بودن PTT میتوان به پلاسمای بیمار پلاسمای نرمال را اضافه نمود. اگر بعد از اضافه نمودن پلاسمای نرمال همچنان PTT بالا بود میتوان به حضور مهارکننده در پلاسمای بیمار پی برد که اگر این تست بعد از اضافه کردن فسفولیپید اصلاح شد محتمل ترین دلیل برای افزایش PTT در مرحله قبل وجود آنتی کواگولان لوپوسی میباشد.

تست آنتی کواگولان لوپوسی برروی نمونه پلاسمای سیتراته انجام میشود.

نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر 1387ساعت 0:20 توسط فریبا مزروعی| |

امونیاک ترکیب شیمیایی تولید شده توسط باکتریهای ساکن روده و همچنین به عنوان یک متابولیت در مسیر سنتز پروتئینها در بدن ایجاد میشود که جزء ترکیبات سمی برای بدن محسوب میشود . بنابراین این ترکیب به کبد انتقال داده شده و به ۲ فرم غیر سمی تبدیل میشود. یکی از این ترکیبات اوره بوده که توسط خون از محل تولید یعنی کبد به کلیه حمل شده واز طریق ادرار از بدن دفع میشود و ترکیب دیگر گلوتامین میباشد که از ترکیب اسید گلوتامیک با آمونیاک در کبد تولید شده و بعد از انتقال به کلیه توسط آنزیم گلوتامیناز کلیوی به آمونیوم قابل دفع از طریق ادرار و گلوتامین تبدیل میشود. اشکال در مکانیسم های دفع آمونیاک از بدن با عث تجمع این ماده سمی برای بدن در خون و سپس ورود آن به مغز و تجمع در مغز میشود که این باعث ایجاد علائمی مانند  خواب آلودگی، گیجی، خستگی زیاد، تشنج، مشکلات تنفسی و استفراغ و در نهایت کما و مرگ میشود. در واقع میتوان گفت که افزایش آمونیاک باعث ایجاد حالتی تحت عنوان Hepatic Encephalopathy میشود. افزایش میزان آمونیاک خون به دلایل مختلفی اتفاق میافتد از جمله میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

۱- نوعی نقص نادر در سیکل اوره: در این نقص مادرزادی یکی از آنزیمهای مورد نیاز در مسیر ساخت اوره وجود ندارد و بنابراین تبدیل آمونیاک به اوره دچار اختلال شده که این امر باعث تجمع این ماده سمی در خون میشود زیرا در واقع میتوان گفت که اصلی ترین راه دفع آمونیاک از بدن مختل شده است.

۲- بیماری های کبدی: یکی دیگر از مواردیکه باعث افزایش میزان آمونیاک خون میشود ناتوانی کبد در دفع آمونیاک میباشد. معمولا در بیماران با بیماری مزمن کبدی و در پی اتفاق حالاتی مانند خونریزی دستگاه گوارش و یا به هم ریختن تعادل سدیم و سایر الکترولیتهای خون افزایش ناگهانی در میزان آمونیاک خون دیده میشود.

۳-کاهش جریان خون به سمت کبد.

۴-سندرم ری: این سندرم به دنبال عفونتهای ویروسی در بچه هایی که به ویژه آسپرین مصرف کرده اند اتفاق میافتد و اثرات خودرا روی خون، مغز و کبد بارز میکندو بنابراین به دلیل تحت تاثیر قرار گرفتن کبد مشکلات مختلفی مانند افزایش آ مونیاک ایجاد میکند.

۵- نارسایی کلیوی: در این حالت کلیه توانایی لازم را در دفع اوره نداشته و در نتیجه باعث افزایش میزان آمونیاک خون میشود.

 تست اندازه گیری میزان آمونیاک در گروهای مختلف در پی بروز علائمی خاص و همچنین با هدفی خاص اندازه گیری میشود. این تست در نوزادانی که به فاصله چند روز بعد از تولد دچار حالاتی مانند بیقراری، استفراغ، تشنج و خستگی مفرط باشند در خواست میشود. در اطفال این تست در صورت بروز علائم فوق به دنبال عفونتهای ویروسی مانند آنفولانزا و سرما خوردگی و به ویژه به دنبال مصرف آسپرین برای بررسی سندرم ری و در بزرگسالان در پی بروز علائمی مانند تغییرات ذهنی، خواب آلودگی مفرط، فراموشی و زوال عقلی و  کما در خواست میشود. همچنین این تست در بیماران کبدی به همراه سایر تستهای بررسی عملکرد کبد برای بررسی وضعیت بیمار و در بیماران کلیوی به همراه تستهای عملکردی کلیه و اندازه گیری الکترولیتها برای بررسی وضعیت بیمار و روند درمان درخواست میشود. در واقع افزایش میزان آمونیاک خون میتواند مطرح کننده یک مشکل در بدن و نقص در دفع آمونیاک باشد و لی به تنهایی علت را مشخص نمیکند. در نوزادان معمولا افزایش خفیف آمونیاک طبیعی است ولی افزایش پاتولوژیک آن اغلب به دنبال نقص آنزیمی مسیر سنتز اوره و یا آنمی های همولیتیک اتفاق میافتد افزایش آمونیاک به دنبال کاهش قند خون در بچه ها معمولا احتمال بروز سندرم ری را مطرح میسازد. همچنین پایین بودن سطح آمونیاک خون احتمال بروز انسفالوپاتی کبدی را 100٪ رد نمیکند زیرا ممکن است آمونیاک در مغز تجمع یافته و بنابراین میزان مغزی آن بالاتر میزان آن در خون میباشد.

افزایش میزان آمونیاک همچنین در موارد زیر دیده میشود:

1- خونریزی دستگاه گوارش و آنمی همولیتیک

2- تمرینات عضلانی سنگین: عضلات هنگام فعالیت آمونیاک تولید کرده و هنگام استراحت آن را جذب میکنند.

3- خونگیری با استفاده از تورنیکت اگر تورنیکت به مدت طولانی بسته شود.

4- سیگار کشیدن.

5- استفاه از داروهایی مانند الکل باربیتورات، داروهای مدر.

کاهش آمونیاک نیز به دنبال مصرف آنتی بیوتیکهایی مانند نئومایسین و افزایش فشار خون دیده میشود.

 نمونه مورد استفاده اغلب نمونه خون سیاهرگی بوده که برروی ضدانعقاد EDTA گرفته شده و سریعا روی یخ و به دور از هرگونه همولیز باید به آزمایشگاه منتقل شود. بهتر است این تست ظرف مدت 20 دقیقه انجام شود. در غیر اینصورت پلاسما را در20- درجه سانتیگرادبه مدت چند ساعت میتوان نگهداری نمود.

نوشته شده در جمعه پانزدهم آذر 1387ساعت 0:30 توسط فریبا مزروعی| |

ایمونو هیستو شیمی یکی از روشهای بسیار مناسب برای تعیین مارکرهای آنتی ژنی بافتی به وسیله واکنش بین آنتی ژن و آنتی بادی است که در تعیین سرطانها و به ویژه تومورهای متاستاز داده شده کاربرد فراوانی دارد. در ایمونو هیستو شیمی از ۲ متد مستقیم و غیر مستقیم استفاده میشود،در متد مستقیم آنتی بادی اولیه به یک نشانگر متصل شده و با اتصال این آنتی بادی به آنتی ژن مراحل کار به پایان میرسد ولی در روش غیر مستقیم ابتدا نمونه با آنتی بادی اولیه که بی نشان است انکوبه شده و برای شناسایی از یک آنتی بادی ثانویه نشاندار استفاده میشود.

مراحل کار:

ادامه مطلب

نوشته شده در شنبه نهم آذر 1387ساعت 20:12 توسط فریبا مزروعی| |

تست تشخیص HIV برروی نمونه بزاق یک تست مفید بوده که در مدت 40-20 دقیقه جواب داده و جایگزین خوبی برای انجام همین تست برروی خون میباشد.

این تست جدید برروی مواد مترشحه مخاط دهان(OMT=Oral mucosal transudate) انجام میشود. این ماده از پایه لثه ها ترشح شده و سپس در حفره دهان تبدیل به بزاق میشود. طی بررسی ها دیده شده که میزان آنتی بادی موجود در OMT با پلاسما کاملا مطابقت دارد و در نتیجه این تست میتواند به عنوان یک جایگزین به جای تست خون در نظر گرفته شود. اساس این تست بر پایه ایمینوکروماتوگرافی میباشد. در انجام این تست ابتدا نمونه بزاق برروی یک نوار گرفته شده و این نوار در داخل لوله ای که حاوی محلول اختصاصی تست میباشد قرار داده میشود. بعد از 40-20 دقیقه این نوار از نظر ایجاد خط بنفش رنگ در محل نمونه بررسی میشود. وجود این رنگ به منزله مثبت بودن تست است.

تست فوق در 1222 مادر باردار در آزمایشگاهی در هند انجام شد و در مادران با نتیجه مثبت این نتایج با نتایج حاصل از سرم مورد مقایسه قرار گرفت و دیده شد که نتایج در هردو تست دقیقا با یکدیگر مطابقت دارد.

این تست به عنوان یک تست سودمند غربالگری در مادران باردار به منظور تشخیص سریع HIV و جلوگیری از انتقال آن به جنین میباشد.

نوشته شده در پنجشنبه هفتم آذر 1387ساعت 23:4 توسط فریبا مزروعی| |